دوتا کلوم گف دل

gafedel — Sat, 30 Aug 2008 14:37:18 GMT

به زودی در:

hamed-b.ir

هی!!!

gafedel — Tue, 22 Jul 2008 15:33:16 GMT

هی فلانی!
زندگی
شاید همین باشد؟

یک فریب ساده و کوچک .
آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را
جز برای او و جز با او نمی خواهی.
من گمانم زندگی باید همین باشد.

مهدی اخوان ثالث

چند بار

gafedel — Wed, 16 Jul 2008 21:36:13 GMT

تا حالا به این فکر کردی که چند بار کاری را بری دیگران کردی که مزد زحمتت را گرفتی(مادی یا معنوی)؟
تا حالا چند بار کار بی مزد برای بقیه کردی ؟
تا حالا چند بار دیگران بجات و در حضورت برات تصیم گرفتن ؟
تا حالا چند بار دیگران به نظرت اهمیت دادن؟
تا حالا چند بار دیگران اصلا به حرفات گوش کردن؟
تا حالا چند بار برای خودت تصمیم گرفتی ؟
تا حالا چند بار برا خودت کاری کردی؟
تا حالا چقه برا خودت زندگی کردی؟

پ.ن: دیگران وقتی نظرت را مپرسن، نموخوان نظرت را بیدونن ، مو خوان با اونا موافقت کنی(99% مواقع)

gafedel — Thu, 10 Jul 2008 19:20:12 GMT

این یه قسمت از دیالوگ فیلم K-PAX هستش. اینا حرفهای پروت(Kevin Spacey) هست که از سیاره K-PAX به زمین اومده. او نگاهی متفاوت به دنیای اطراف داره و همین باعث میشه او یک انسان روانی طلقی بشه.
اطلاعات بیشتر:

http://www.imdb.com/title/tt0272152/
http://www.k-pax.com/

I want to tell you
something, Mark,

something you
do not yet know,

but we K-PAXians have been around
long enough to have discovered.

The universe will expand,

then it will collapse
back on itself,

and then it will
expand again.

It will repeat
this process forever.

What you don't know is that
when the universe expands again,

everything will be
as it is now.

What ever mistakes you make this time around,
you will live through on your next pass.

Every mistake you make...

you will live through...

again and again, forever.

So my advice to you is to
get it right this time around,

because this time...

is all you have.

نمی دونم

gafedel — Sat, 05 Jul 2008 18:41:18 GMT

خیلی وقت برام یه سوالی پیش اومده:

مشکل از منه یا از باقیا؟

خیلی وقته در روش فکر مکنم.
بضی وختا یه چیزایی از بقه میبنم که انگشت به دهن ممونم ، یعنی واقعا هیچ درد دیه ای ندارن.

آخه مشکل اینه که فقط اونا نیستن، از قدیم اینجور کسا پر داشتم ، شاعر خو همه از دم این کاره بودن.

اینجا که آدم به خودش شک مکنه، مشه قضیه اون دیونه که ازش پرسیدن چرا اوردن تیمارستان. گفت من خیا مکردم همه دیونه هستن باقیا مگفتن من دیونه ام ، آخرش اکثریت برنده شدن.

من نمفهم یعنی تو زندگی خیلیا هیچ دردی به جز رابطه با جنس مخالف و عاشق شدن و در هجران سوختن نیست؟!؟!

الله اعلم

gafedel — Fri, 04 Jul 2008 13:11:56 GMT

شیطان را گفتم: «لعنت بر شیطان»!
لبخند زد.
پرسیدم: «چرا می خندی؟»
پاسخ داد:«از حماقت تو خنده ام می گیرد»
پرسیدم: «مگر چه كرده ام؟»
گفت: «مرا لعنت می كنی در حالی كه هیچ بدی در حق تو نكرده ام»
با تعجب پرسیدم: «پس چرا زمین می خورم؟!»
جواب داد: «نفس تو مانند اسبی است كه آن را رام نكرده ای. نفس تو هنوز وحشی است؛ تو را زمین می زند.»
پرسیدم: «پس تو چه كاره ای؟»
پاسخ داد: «هر وقت سواری آموختی، برای رم دادن اسب تو خواهم آمد؛ فعلاً برو سواری بیاموز.

دلگیر

gafedel — Tue, 03 Jun 2008 14:02:58 GMT

باران میبارد

آسمان یاد من کرده

من یاد دلتنگی هایم

عمری ست که دلم گرفته است

دیگر کار دلگیری من از روز و هفته و ماه بدرست

از این زندگی خسته ام

دیگر توان ایستادنم نیست............

اصل ِ اصل

gafedel — Sat, 10 May 2008 11:10:05 GMT

می شود عبور کرد بر شیشه ای و سایه ای شد.
عکس ِ عکس دید،
دیگری شد.
سایه ای بود...
شیشه ای شد...
...می شود.
-این جا که ایستاده ام انگار دنیای اطراف سفید است و سیاه. از این نگاه، در انسان ها و موقعیت هایشان و آن چه از خود باقی می گذارند اتفاقی دیگر افتاده است. تصویر نگاتیو انگار اصلی است که در نگاه به هر کس می شود به خاطر آوردش.
نگاتیوی که قبل از هرگونه عملیات شیمیایی ، اصلی است از همان لحظه ای که ثبتش کرده ایم.
انسان را و دنیا را همان اصل ساده اولیه اش بازدیدم جدای از همه آن تغییرات و تحولات که شکل همه مان را و دنیایمان را شکل دیگری کرده است.
این جا در نگاهم سایه هایی ، سایه به سایه بر هم افتاده اند و برمن.
آن چه می بینم را غرق در ابهام کرده است. این جا لکه های سیاهی بر سفیدی ، بر شفافیت شیشه وار اصل ِ اصل دنیایم با همه آن چه در آن است نقشی بسته اند و سایه هایی در پس ذهن ثبت کننده ام باقی مانده اند که انگار همه آن اصل ِ اصل ساده و شفاف ، سایه ای بیش نبوده است.
ز.ا.ا

تنها

gafedel — Tue, 06 May 2008 17:04:18 GMT

خواب بودم که انگار کسی صدایم کرد.

بیدار می شوم و نگاهی به دور و برم می اندازم، پنجره قدی گوشه اتاق باز است و از آن یوی باران می زند توی اتاق. چند نفس عمیق مکشم و بوی باران را با تمام وجود لمس می کنم.

می روم برای خودم قهوه درست می کنم. می شینم کنار پنجره به باران نگاه می کنم.

ضبط صوت را روشن می کنم. به بیرون خیره می شوم و موسیقی آرام، آرام در گوش زمزمه می کند:
" نه بسته ام به کس دل
نه بسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج
رها رها رها من

ز من هر آن که او دور
چو دل به سينه نزديک
به من هر آنکه نزديک
از او جدا جدا من

نه چشم دل به سويي
نه باده در سبويي
که تر کنم گلويي
به ياد آشنا من

ستاره ها نهفته
در آسمان ابري
دلم گرفته اي دوست
هواي گريه با من
هواي گريه با من "

بی اختیار گریه ام می گیرد.

جای خواندم که تنها التیام بخش تنهایی، تنها بودن است.

از این تنهایی خسته ام.....

سیبی از درخت وسوسه

gafedel — Sun, 20 Apr 2008 21:37:18 GMT

نامت چه بود؟ آدم

فرزندِ كي ؟ من را نیست نه مادری و نه پدری بنویس اول یتیم عالم خلقت

محل تولد؟ بهشت پاک

اینک محل سکونت؟ زمین خاک

آن چیست بر گُرده نهادی؟امانت است.

قدت؟ روزی چنان بلند که همسایه خدا ، اینک به قدر سایه بختم بروی خاک

اعضای خانواده؟ حوای خوب و پاک، قابیل وحشتناک،هابیل زیر خاک

روز تولدت؟در جمعه ای ،به گمانم روز عشق

رنگت؟ اینک فقط سیاه ز شرم چنان گناه

وزنت؟نه آنچنان سبک که پَرم در هوای دوست نه آنچنان سنگین که نشینم به این زمین

جنست؟ نیمی مرا زخاک نیمی دگر خدا

شغلت؟ در کار کشت امید بروی خاک

شاکی تو؟ خدا

نام وکیل؟ آن هم فقط خدا

جرمت؟ یک سیب از درخت وسوسه

تنها همین؟ همین و بس

حکمت؟ تبعید در زمین

همدمت در گناه ؟ حوای آشنا

ترسیده ای؟ کمی

زچه؟ که شوم من اسیر خاک

آیا کسی به ملاقاتت آمده است؟ بلی

چه کس؟ گاهی فقط خدا

داری گلایه ای؟ دیگر گِله نه ولی...

ولی که چه؟حکمی چنین آن هم به یک گناه؟!!!!

دلتنگ گشته ای؟ زیاد

برای که؟ تنها فقط خدا

آورده ای سند؟ بلی

چه؟دو قطره اشک

داری تو ضامنی؟ بلی

چه کس؟ تنها کس خدا

در آخرین دفاع؟ می خوانمش چنان که اجابت کند دعا